Usługi

to spotkanie z psycholożką_giem lub psychoterapeutą_ką, którego celem jest rozpoznanie zgłaszanych przez Ciebie trudności, wstępna diagnoza problemu oraz zaproponowanie możliwych sposobów pomocy jeśli wyrazisz taką potrzebę.

Konsultacja najczęściej obejmuje rozmowę dotyczącą aktualnej sytuacji życiowej, przeżyć emocjonalnych, relacji z innymi ludźmi oraz czynników, które mogą wpływać na Twoje samopoczucie i funkcjonowanie.

Konsultacja może mieć charakter jednorazowy lub obejmować kilka spotkań.
Jej celami (ustalonym wspólnie z Tobą) mogą być na przykład:
• zrozumienie Twoich trudności i potrzeb, sytuacji w jakiej się znajdujesz,
• udzielenie wstępnego wsparcia psychologicznego,
• udzielenie psychoedukacji na określony przez Ciebie temat,
• wstępna diagnoza lub rozpoznanie problematyki, którą wnosisz,
• określenie możliwych kierunków dalszej pomocy jeśli jasno wyrazisz taką potrzebę (np. interwencji kryzysowej, psychoterapii, wsparcia psychologicznego, konsultacji specjalistycznych),

Konsultacja psychologiczna nie jest psychoterapią ani nie oznacza jej rozpoczęcia — często stanowi pierwszy etap kontaktu z psychologiem, który pozwala ocenić, czego potrzebujesz, w jakiej sprawie i jaka forma pomocy będzie najbardziej odpowiednia. Często może wystarczyć profesjonalna rozmowa psychologiczna i elementy psychoedukacji aby Cię wesprzeć.

Osoba przeprowadzająca konsultację może zadawać Ci pytania zbierając wstępny wywiad, podsumowywać i precyzować Twoje wypowiedzi tak, abyś zarówno Ty jak i ona, miały jasność, o czym rozmawiacie. Nie powinna natomiast poszerzać i dodawać tematów rozmowy bez Twojej zgody i chęci. Rozmowa będzie toczyć się w takim kierunku jaki sam_a wskażesz. W trakcie konsultacji nie stosuje się interwencji psychoterapeutycznych, ani nie formułuje się ostatecznych diagnoz.

to wstępne spotkanie lub seria kilku spotkań z psychoterapeutą, których celem jest rozpoznanie trudności zgłaszanych przez klienta, określenie jego potrzeb oraz ocena, czy psychoterapia jest odpowiednią formą pomocy.
Podczas konsultacji psychoterapeutycznej terapeuta zbiera informacje dotyczące aktualnych problemów, historii życia i Twojego zdrowia, relacji interpersonalnych, sposobu radzenia sobie z emocjami oraz dotychczasowych doświadczeń związanych ze zdrowiem psychicznym.
Celem konsultacji psychoterapeutycznej jest:
• poznanie problemu, sytuacji życiowej i często historii życia osoby klienckiej,
• poznanie motywacji, potrzeb i określenie celów ewentualnej psychoterapii,
• przedstawienie i ustalenie zasad oraz sposobu pracy terapeutycznej,
• ustalenie, czy współpraca terapeutyczna jest możliwa i adekwatna.

Konsultacja psychoterapeutyczna zawsze stanowi etap poprzedzający rozpoczęcie właściwego procesu psychoterapii i pozwala zarówno terapeutce_cie, jak i klientce_owi podjąć świadomą decyzję o ewentualnym rozpoczęciu terapii.
Zakończenie tych konsultacji zwieńczone jest ustaleniem kontraktu na współpracę (wypowiedzianego lub spisanego), który zazwyczaj zawiera zasady współpracy oraz jej cele.

Proces psychoterapii to zaplanowany i systematyczny cykl spotkań między klientką_em a psychoterapeutką_ą, którego celem jest poprawa zdrowia psychicznego, lepsze rozumienie siebie oraz wprowadzanie konstruktywnych zmian w sposobie myślenia, przeżywania emocji i funkcjonowania w relacjach z innymi ludźmi.
Opiera się na regularnych sesjach terapeutycznych prowadzonych według określonych zasad i metod wynikających z podejścia terapeutycznego. W trakcie terapii osoby w nią zaangażowane budują relację, która umożliwia osobom klienckim, przy wsparciu terapeutycznym, analizować swoje doświadczenia, trudności, wzorce zachowań oraz sposoby regulacji swoich emocji. Dzięki temu możliwe jest stopniowe zwiększanie świadomości własnych przeżyć, rozwijanie nowych strategii radzenia sobie oraz wprowadzanie zmian w życiu osobistym i społecznym.

Proces psychoterapii obejmuje zazwyczaj kilka etapów, takich jak:
• rozpoznanie problemu i ustalenie celów terapii (patrz konsultacja psychoterapeutyczna)
• budowanie relacji terapeutycznej, pogłębianie rozumienia trudności i pracy nad zmianą,
• utrwalanie nowych sposobów funkcjonowania,
• zakończenie terapii i podsumowanie osiągniętych efektów.

Czas trwania procesu psychoterapii może być różny — od kilku miesięcy do kilku lat — i zależy od rodzaju trudności, celów osoby klienckiej oraz od stosowanego podejścia terapeutycznego.

to spotkanie ze specjalistką_ą w dziedzinie seksuologii, którego celem jest omówienie trudności związanych z seksualnością, życiem intymnym lub relacjami partnerskimi oraz wstępna diagnoza problemu.
Podczas konsultacji seksuolożka_g może zapytać o:
• opis zgłoszenia i doświadczeń z nim związanych,
• opis zgłaszanych objawów i sytuacji, w których występują,
• informacje o rozwoju psychoseksualnym, historię życia seksualnego
• historię zdrowotną
• doświadczenia i problemy w relacjach intymnych,
• emocje, myśli i przekonania dotyczących seksualności,
• Twoje praktyki i preferencje seksualne
• styl życia i czynniki wpływające na funkcjonowanie seksualne.
Celem konsultacji jest:
• określenie natury trudności i jej przyczyn,
• wskazanie możliwych form pomocy (np. terapia indywidualna, terapia par, interwencje medyczne),
• udzielenie wstępnego wsparcia i informacji, jak radzić sobie z problemem,
• edukacja seksualna i zdrowotna
Konsultacja seksuologiczna często stanowi pierwszy krok przed rozpoczęciem terapii seksuologicznej lub bardziej specjalistycznego leczenia. Dzięki niej osoba zgłaszająca problem może lepiej zrozumieć swoje trudności i świadomie zdecydować o dalszej formie wsparcia.
W zdrowym miejscu terapii możesz liczyć na podejście do seksualności człowieka w pełni inkluzywne, afirmatywne, zorientowane na satysfakcję i przyjemność.
Specjalizujemy się także w pracy z osobami różnorodnymi pod względem:
• tożsamości płciowej,
• orientacji psychoseksualnej,
• praktyk seksualnych,
• i form relacji czy związków intymnych.

to forma terapii, specjalistycznego wsparcia psychologicznego lub medycznego, której celem jest pomoc w rozwiązywaniu trudności związanych z seksualnością (brak przyjemności/satysfakcji, dysfunkcje i zaburzenia, rozwój psychoseksualny), życiem intymnym oraz relacjami partnerskimi.
Prowadzona jest przez seksuolożkę_ga lub psychoseksuolożkę_ga, czyli osobę o specjalistycznym wykształceniu podyplomowym.

Terapia seksuologiczna może dotyczyć między innymi:
• trudności w odczuwaniu pożądania seksualnego,
• problemów z pobudzeniem seksualnym lub osiąganiem satysfakcji,
• bólu podczas aktywności seksualnych,
• trudności w komunikacji dotyczącej potrzeb seksualnych w związku,
• różnic w potrzebach seksualnych partnerów,
• wstydu, lęku lub negatywnych przekonań związanych z seksualnością.
Celem terapii jest lepsze zrozumienie własnej seksualności, poprawa jakości życia intymnego, rozwijanie otwartej komunikacji w relacji oraz wprowadzanie zmian sprzyjających większemu poczuciu satysfakcji i komfortu w sferze seksualnej.

Terapia seksuologiczna może być indywidualna lub w parze, czy relacji wszystkich zaangażowanych osób.

W zdrowym miejscu terapii możesz liczyć na podejście do seksualności człowieka w pełni inkluzywne, afirmatywne, zorientowane na satysfakcję i przyjemność.
Specjalizujemy się także w pracy z osobami różnorodnymi pod względem:
• tożsamości płciowej,
• orientacji psychoseksualnej,
• praktyk seksualnych,
• i form relacji czy związków intymnych.

Jeśli jesteś osobą transpłciową lub niebinarną, oprócz wsparcia psychologicznego, możemy zapewnić także sporządzenie opinii psychologicznej na potrzeby sądu, szkoły, uczelni czy innej instytucji. Proces ten bywa nazywany “diagnozą transpłciowości”, jednak współcześnie profesjonalne organizacje seksuologiczne oraz istotna część społeczności kłir zgadza się, że model świadomej zgody i oparty o samookreślenie jest w wypadku tożsamości psychoseksualnej jak i płciowej najbardziej zasadnym. Opiniowanie odbywa się więc w modelu rekomendowanym przez m.in. grupę tranzycja.pl i w oparciu o aktualne standardy opieki WPATH, umożliwiając nieprzedłużanie tego procesu ponad konieczność potwierdzenia, że wyrażana przez daną osobę deklaracja co do swojej tożsamości jest świadoma. Przeważnie do przygotowania właściwej dokumentacji wystarcza jedno spotkanie, jednak zdaża się, że dla dostatecznego dla instytucji rozbudowania opinii wymagana jest kontynuacja wizyt czy też wsparcie procedury poprzez testy psychologiczne, co zwykle zajmuje nie więcej niż kolejne dwa spotkania.

Cena sesji diagnostycznej czy też konsultacji w sprawie opinii psychologicznej (dotyczącej np. niezgodności płciowej, dla osób transpłciowych i niebinarnych) wynosi 500 zł za pierwsze spotkanie oraz sporządzenie opinii, a w razie konieczności dalszych wizyt służących opiniowaniu cena kolejnych spotkań wynosi 200 zł.

to spotkanie ze specjalistką_ą z zakresu psychodietetyki, którego celem jest analiza relacji między sposobem odżywiania a emocjami, nawykami oraz stylem życia danej osoby. Podczas konsultacji uwzględnia się zarówno aspekty żywieniowe, jak i psychologiczne wpływające na zachowania związane z jedzeniem.
W trakcie konsultacji psychodietetycznej specjalistka_a zbiera informacje dotyczące m.in. nawyków żywieniowych, historii zmian masy ciała, stylu życia, poziomu stresu, relacji z jedzeniem i ciałem oraz czynników emocjonalnych mogących wpływać na Twój sposób odżywiania. Na tej podstawie możliwe jest zidentyfikowanie trudności oraz zaproponowanie odpowiednich strategii wspierających zmianę.
Celem konsultacji psychodietetycznej jest w szczególności:
• lepsze zrozumienie mechanizmów stojących za niepomocnymi zachowaniami żywieniowymi, m.in. kompulsywnym objadaniem się, jedzeniem pod wpływem stresu i emocji
• identyfikacja emocjonalnych i psychologicznych czynników wpływających na jedzenie,
• wsparcie w budowaniu zdrowszej relacji z jedzeniem i swoim ciałem,
• pomoc w kształtowaniu trwałych i realistycznych nawyków żywieniowych.

Konsultacja psychodietetyczna może mieć charakter jednorazowy lub stanowić początek dłuższego procesu wsparcia psychodietetycznego.

Psychoterapia grupowa – metoda leczenia i rozwoju psychologicznego polegająca na udziale w procesie terapeutycznym w grupie osób. Osoby uczestniczące dzielą się swoimi przeżyciami, uczuciami i trudnościami, a osoby prowadzące pomagają im świadomie doświadczać swojej obecności i działań.Celem jest lepsze zrozumienie własnych i innych zachowania, emocji oraz relacji z innymi, co więcej – konstruktywnie je korygować, uczyć się budować i współtworzyć zdrowsze relacje.
W procesie grupowym można doświadczyć i leczyć te aspekty siebie, których nie da się zobaczyć lub nie ujawniają się tak aktywnie w kontakcie indywidualnym.

PSYCHOTERAPIA GRUPOWA może Ci pomóc jeśli:
– masz trudność z funkcjonowaniem w grupie/ rodzinie/ związkach
– bycie w grupie osób powoduje w Tobie stres, utratę możliwości, które masz w kontakcie indywidualnym
– czujesz się gorzej w towarzystwie grupy osób, doświadczasz wtedy negatywnych uczuć
– trudno Ci wyrażać swoje emocje, zdanie czy opinie lub boisz się oceny, wykluczenia, konfliktów itp.
-tracisz swoją perspektywę podporządkowujesz się innym/ przyjmujesz rolę liderską, bierzesz odpowiedzialność za innych, zawłaszczasz całą przestrzeń, nie pozwalasz innym działać, kontrolujesz innych
– jeśli nie umiesz odnaleźć się w grupie, masz trudności ze zrozumieniem norm grupowych,
– masz nieadekwatne reakcje zależności / niezależności wobec osób w grupie co nie pozwala na podtrzymanie zdrowych relacji
– czujesz, że w relacjach grupowych przyjmujesz zawsze tę samą rolę
PSYCHOTERAPIA GRUPOWA ma różne możliwości i może:
– zmniejszyć poczucie izolacji emocjonalnej (masz z kim dzielić swoje doświadczenia i uczyć się jak to robić)
– budować przestrzeń dla każdej osoby i wspólnoty (grupowości), udzielać pomocy poprzez wzajemne wsparcie
– dostarczać bogatych i korektywnych doświadczeń relacyjnych (tworzenie, dynamika, korekta własnych destrukcyjnych schematów, kończenie)
– ubogacenie własnych przekonań, postaw, wartości i wiedzy dzięki poznaniu perspektyw innych osób
– dać wsparcie w przeżywanej problematyce (np. lęki, depresyjność, doświadczanie przemocy – w tym dyskryminacji, problemy z samoakceptacją, dysforia, wstyd, seksualność)

GESTALT
Pracujemy w nurcie Gestalt (humanistyczno-doświadczeniowym), czyli opieramy się na procesach naszych relacji, poszerzamy swoją świadomość w trzech obszarach: myśli, uczuć, ciała. Doświadczamy tego tu i teraz, naturalnie i w obrębie dobranych interwencji psychoterapeutycznych (wspólnie budowanych).
SESJA
Oprócz początkowych spotkań integracyjnych polega na swobodnej wymianie, wnoszeniu wątków przez osoby, czasem opiera się na pracy z konkretną osobą, czasem dotyczy wszystkich na raz. Osoby prowadzące moderują przebieg w różnym stopniu, czasem wspierają komunikację, czasem prowadzą konkretną pracę, doświadczenie, czy dyskusję. Grupa swoją obecnością i poziomem zaangażowania cały czas pracuje i ma znaczenie.

to forma psychoterapii skierowana do dwóch osób pozostających w relacji (najczęściej partnerskiej), której celem jest poprawa jakości relacji, lepsze zrozumienie wzajemnych potrzeb oraz rozwiązanie trudności pojawiających się w związku.

Podczas spotkań terapeutycznych obie osoby mają możliwość opowiedzenia o swoich doświadczeniach, emocjach oraz oczekiwaniach wobec relacji. Terapeuta pomaga partnerom zrozumieć wzorce komunikacji, konflikty, napięcia oraz mechanizmy, które wpływają na ich funkcjonowanie w związku.

Psychoterapia par może dotyczyć między innymi:

• trudności w komunikacji,

• częstych konfliktów lub kryzysów w związku,

• problemów z bliskością emocjonalną lub fizyczną,

• utraty zaufania,

• różnic w potrzebach i oczekiwaniach wobec relacji,

• ważnych zmian życiowych wpływających na związek.

Celem terapii jest rozwijanie bardziej konstruktywnych sposobów komunikowania się, lepsze rozumienie siebie nawzajem oraz wypracowanie nowych sposobów radzenia sobie z trudnościami w relacji. Psychoterapia par może również pomóc partnerom w podjęciu świadomych decyzji dotyczących dalszego funkcjonowania ich związku.

to nurt psychoterapii humanistyczno-doświadczeniowej, który koncentruje się na zwiększaniu świadomości własnych emocji, potrzeb i doświadczeń oraz na rozwijaniu autentycznego kontaktu z samym sobą i z innymi ludźmi. Jej celem jest wspieranie osoby w lepszym rozumieniu siebie, swoich reakcji oraz sposobów funkcjonowania w relacjach i w codziennym życiu.
W psychoterapii Gestalt szczególną uwagę zwraca się na to, co dzieje się „tu i teraz” — na aktualne przeżycia, emocje, myśli oraz sygnały płynące z ciała. Terapeutka_a pomaga klientce_owi zauważać i nazywać te doświadczenia, aby zwiększyć świadomość własnych potrzeb oraz schematów zachowań.
Charakterystyczne dla tego podejścia jest:
• skupienie na świadomości przeżyć w chwili obecnej,
• zwracanie uwagi na emocje, ciało i myśli oraz sposób kontaktu z innymi,
• traktowanie klientki_a jako osoby posiadającej zasoby do wprowadzania zmian,
• relacja terapeutyczna oparta na autentyczności i dialogu.
Celem psychoterapii Gestalt nie jest wywołanie określonych postaw czy zachowań, ale umożliwienie dokonywania przez Klientkę_a świadomych i autonomicznych wyborów, w oparciu o jej_go rzeczywiste potrzeby. Ich odkrycie jest tym, do czego zmierzać powinien proces terapeutyczny dziejący się na sesjach będących wyjątkowym rodzajem spotkania. Dlatego czynnikiem leczącym w psychoterapii Gestalt, mającym ogromne znaczenie dla zmiany w funkcjonowaniu Klientki_a, jest kontakt z terapeutką_ą – niepowtarzalna, budowana w czasie relacja, oparta na zaufaniu.
W trakcie terapii mogą być wykorzystywane różne techniki wspierające świadomość doświadczeń oraz ich korektę, np. eksperymenty terapeutyczne, praca z emocjami, dialog czy zwracanie uwagi na reakcje ciała.
Psychoterapia Gestalt pomaga osobom, które chcą lepiej rozumieć siebie, poprawić jakość relacji, radzić sobie z trudnymi emocjami oraz rozwijać większą odpowiedzialność za własne życie i podejmowane decyzje.

to podejście terapeutyczne, które łączy elementy różnych nurtów psychoterapii w celu jak najlepszego dopasowania metod pracy do potrzeb, trudności i celów klienta. Zamiast opierać się wyłącznie na jednej teorii, terapeuta korzysta z narzędzi i koncepcji pochodzących z różnych podejść psychoterapeutycznych.
W psychoterapii integracyjnej szczególną uwagę zwraca się na indywidualność osoby korzystającej z terapii. Terapeuta dobiera metody pracy w taki sposób, aby odpowiadały one zarówno problemom klienta, jak i jego stylowi funkcjonowania, możliwościom oraz zasobom.
Podejście integracyjne może wykorzystywać elementy m.in.:
• terapii humanistycznej,
• terapii poznawczo-behawioralnej,
• podejścia psychodynamicznego,
• terapii Gestalt,
• pracy z emocjami i doświadczeniem ciała.
Celem psychoterapii integracyjnej jest wspieranie klienta w lepszym rozumieniu siebie, przepracowaniu trudnych doświadczeń oraz rozwijaniu bardziej adaptacyjnych sposobów radzenia sobie z emocjami, myślami i relacjami z innymi ludźmi.
Proces terapii odbywa się w bezpiecznej relacji terapeutycznej, która stanowi ważny element zmiany i rozwoju psychicznego.

(ang. Eye Movement Desensitization and Reprocessing, czyli odwrażliwianie i przetwarzanie za pomocą ruchów gałek ocznych) to metoda psychoterapeutyczna stosowana przede wszystkim w pracy z traumą oraz trudnymi doświadczeniami z przeszłości. Jej celem jest zmniejszenie intensywności emocji i objawów związanych z bolesnymi wspomnieniami oraz umożliwienie ich bardziej adaptacyjnego przetworzenia.
Metoda EMDR została opracowana przez amerykańską psycholożkę Francine Shapiro pod koniec lat 80. XX wieku. W terapii zakłada się, że niektóre trudne doświadczenia mogą zostać zapisane w pamięci w sposób nieprzetworzony, przez co nadal wywołują silne emocje, napięcie lub objawy psychiczne.
Podczas sesji terapeutycznych osoba przywołuje wybrane wspomnienie, jednocześnie wykonując określone zadania związane z tzw. stymulacją bilateralną, czyli naprzemienną aktywacją obu półkul mózgu. Najczęściej odbywa się to poprzez:
• ruchy gałek ocznych podążające za ruchem dłoni terapeuty,
• naprzemienne bodźce dźwiękowe,
• naprzemienne stukanie lub dotyk.
Celem tego procesu jest stopniowe zmniejszenie intensywności emocjonalnej wspomnienia oraz umożliwienie jego ponownego przetworzenia w sposób mniej obciążający psychicznie.
Terapia EMDR jest stosowana między innymi w pracy z:
• doświadczeniami traumatycznymi,
• objawami stresu pourazowego,
• silnym lękiem lub napięciem związanym z przeszłymi wydarzeniami,
• trudnymi wspomnieniami wpływającymi na obecne funkcjonowanie.
Metoda ta jest uznawana za jedną z naukowo potwierdzonych form pomocy w leczeniu traumy i może być stosowana jako samodzielna terapia lub jako element szerszego procesu psychoterapeutycznego.

(ang. Acceptance and Commitment Therapy, czyli terapia akceptacji i zaangażowania) to nurt psychoterapii wywodzący się z terapii poznawczo-behawioralnej, który koncentruje się na rozwijaniu elastyczności psychologicznej, czyli zdolności do świadomego przeżywania emocji oraz podejmowania działań zgodnych z własnymi wartościami.
W podejściu ACT zakłada się, że próby unikania lub kontrolowania trudnych myśli i emocji często mogą nasilać cierpienie psychiczne. Zamiast tego terapia pomaga uczyć się akceptowania wewnętrznych doświadczeń (takich jak lęk, smutek czy niepokój) oraz kierowania się tym, co dla danej osoby jest ważne i wartościowe w życiu.
Psychoterapia ACT opiera się na sześciu głównych procesach terapeutycznych:
• akceptacji trudnych emocji i doświadczeń,
• defuzji poznawczej (dystansowania się od własnych myśli),
• kontaktu z chwilą obecną (uważności),
• poczucia siebie jako obserwatora doświadczeń,
• rozpoznawania własnych wartości,
• podejmowania zaangażowanego działania zgodnego z tymi wartościami.
W terapii ACT często wykorzystuje się elementy uważności (mindfulness), metafory, ćwiczenia doświadczeniowe oraz pracę nad określaniem ważnych obszarów życia.
Celem psychoterapii ACT nie jest całkowite usunięcie trudnych emocji, lecz zwiększenie zdolności do życia w sposób bardziej świadomy, elastyczny i zgodny z osobistymi wartościami mimo pojawiających się trudności.

(CBT, ang. Cognitive Behavioral Therapy) to jeden z najczęściej stosowanych nurtów psychoterapeutycznych, który koncentruje się na związku między myślami, emocjami i zachowaniami. Zakłada, że nasze przekonania i sposoby myślenia wpływają na odczuwane emocje i podejmowane działania, a zmiana nieadaptacyjnych myśli i zachowań może prowadzić do poprawy samopoczucia i funkcjonowania.
W psychoterapii poznawczo-behawioralnej:
• analizuje się negatywne lub błędne schematy myślowe, które mogą powodować lęk, depresję lub problemy w relacjach,
• wprowadza się techniki zmiany myśli i przekonań, np. kwestionowanie nieracjonalnych przekonań, testowanie hipotez, praca z dowodami,
• uczy się nowych, adaptacyjnych zachowań, które pomagają radzić sobie w trudnych sytuacjach i zmniejszają cierpienie psychiczne,
• stosuje się zadania domowe i ćwiczenia praktyczne, aby utrwalić nowe strategie w codziennym życiu.
Psychoterapia poznawczo-behawioralna jest często stosowana w leczeniu m.in.:
• depresji,
• zaburzeń lękowych,
• fobii,
• zaburzeń odżywiania,
• problemów ze stresem i wypaleniem zawodowym.
Celem CBT jest poprawa jakości życia klienta poprzez zwiększenie świadomości własnych myśli i emocji oraz naukę skutecznych strategii radzenia sobie z trudnościami, przy jednoczesnym aktywnym działaniu i praktycznym wprowadzaniu zmian w codziennym funkcjonowaniu.

ISTDP to skrót od Intensive Short-Term Dynamic Psychotherapy, czyli po polsku Intensywna Krótkoterminowa Psychoterapia Dynamiczna. To metoda psychoterapii opracowana przez kanadyjskiego psychiatrę Habib Davanloo w latach 60.–70.
Jej głównym celem jest szybkie dotarcie do nieświadomych emocji i konfliktów, które powodują problemy psychiczne.

Na czym polega ISTDP
W terapii ISTDP terapeuta pomaga pacjentowi:
1. rozpoznać mechanizmy obronne (np. unikanie emocji, racjonalizowanie),
2. dotrzeć do tłumionych uczuć – często złości, smutku, lęku,
3. przeżyć je w bezpiecznym kontakcie terapeutycznym,
4. dzięki temu zmniejszyć objawy psychiczne i poprawić funkcjonowanie.
Charakterystyczne jest to, że terapeuta:
• jest bardziej aktywny i bezpośredni niż w wielu innych terapiach,
• często zatrzymuje unikanie tematu i kieruje uwagę na emocje,
• pomaga pacjentowi konfrontować obrony, które blokują przeżywanie uczuć.

Dlaczego „krótkoterminowa” i „intensywna”
• krótkoterminowa – terapia zwykle trwa od kilku do kilkudziesięciu sesji, a nie wiele lat
• intensywna – sesje są emocjonalnie pogłębione i skoncentrowane
Czasem stosuje się też dłuższe sesje (np. 90–120 minut).

W jakich problemach się ją stosuje
ISTDP bywa używana m.in. przy:
• depresji
• zaburzeniach lękowych
• problemach w relacjach
• zaburzeniach osobowości
• objawach psychosomatycznych
• traumach emocjonalnych

✅ W skrócie:
ISTDP to terapia, która pomaga dotrzeć do głęboko ukrytych emocji i przeżyć je świadomie, aby usunąć źródło problemów psychicznych – często w stosunkowo krótkim czasie.

Somatic Experiencing® (SE) to psychofizjologiczna metoda leczenia symptomów traumy i łagodzenia chronicznego stresu, oparta o naturalne procesy samonaprawcze w ciele.

Podejście to, będące dziełem życia Petera Levine’a, wykorzystuje procesy fizjologiczne, w celu uwolnienia napięcia i zamrożonej energii przetrwania, zgromadzonej w układzie nerwowym. W sytuacji zagrożenia organizm uruchamia reakcję orientacji oraz reakcje obronne (najbardziej znane to: reakcja walki, ucieczki, zamarcia). Jeśli nie mogą one zostać dokończone, energia ta zostaje “zamrożona” w układzie nerwowym. Somatic Experiencing daje szansę na dokończenie tych przerwanych reakcji i na uwolnienie zgromadzonej energii z układu nerwowego.

SE stosowana jest głównie w leczeniu traumy szokowej, to znaczy następstw nagłych, jednorazowych wydarzeń zagrażających życiu osoby, takich jak: wypadki komunikacyjne, upadki, zabiegi medyczne, pożary, katastrofy naturalne, sytuacje przemocy fizycznej lub seksualnej (napad, gwałt).

Używa się jej też do leczenia traumy rozwojowej, jak również do leczenia przewlekłych zaburzeń, będących następstwami traumy, takich jak: chroniczne zmęczenie, fibromialgia, uogólniony ból, itd. SE pomaga osobom w nauce odczuć cielesnych i wykorzystywania ich czucia w celu samodzielnego uspokajania swojego układu nerwowego.

Jak wygląda sesja w tym podejściu? W czasie sesji SE klient_ i terapeut_ skupiają się przede wszystkim na doznaniach z ciała (jest to tzw. podejście bottom-up: z ciała do umysłu), ale również mogą rozmawiać na temat myśli, emocji, które pojawiają się w klien_ w trakcie sesji. Sesja oparta jest na rozmowie, czasem terapeut_ może zaproponować wykonanie dodatkowego ćwiczenia (doświadczenia).

Warte podkreślenia jest to, że Somatic Experiencing umożliwia bardzo łagodny sposób pracy ze wspomnieniami traumatycznymi, który nie wymaga od klient_ szczegółowego opowiadania o swoich trudnych wydarzeniach.

Metodą SE można pracować również w formie zdalnej, wtedy, gdy sesje stacjonarne nie są dla klient_ możliwe.

Oto praktyczny poradnik krok po kroku, jak znaleźć i wybrać psychoterapeutę w Polsce, uwzględniający certyfikaty, nurty i potrzeby pacjenta:

Krok 1: Określ swoje potrzeby
• Zastanów się, z czym chcesz pracować: lęk, depresja, problemy w związku, trauma, nawyki żywieniowe itp.
• Określ formę terapii: indywidualna, dla par, rodzinna, grupowa.
• Zdecyduj, czy preferujesz terapię stacjonarną czy online.

Krok 2: Wybierz nurt psychoterapeutyczny
• CBT (poznawczo-behawioralna) – praca z myślami, emocjami i zachowaniami; efektywna przy lękach, depresji, fobiach.
• Gestalt – skupienie na emocjach i doświadczeniu „tu i teraz”.
• ACT (terapia akceptacji i zaangażowania) – akceptacja trudnych emocji, życie zgodne z wartościami.
• Psychoterapia integracyjna – łączy różne metody dopasowane do indywidualnych potrzeb.
• EMDR, Somatic Experiencing® – terapia traumy i trudnych wspomnień.
• Terapia par i relacji – poprawa komunikacji i jakości relacji.

Krok 3: Sprawdź kwalifikacje i doświadczenie
• Szukaj terapeutów z odpowiednim wykształceniem (psychologia, psychoterapia).
• Upewnij się, że posiadają certyfikaty np. PTP, Polskiego Towarzystwa Psychologicznego, EMDR Europe.
• Zwróć uwagę na doświadczenie w pracy z problemami, które Cię dotyczą.

Krok 4: Poszukiwania i weryfikacja
• Skorzystaj z portali i baz specjalistów w Polsce:
◦ np. PTP – Polskie Towarzystwo Psychologiczne,
◦ Polskie Towarzystwo Psychoterapii Integracyjnej,
◦ wyszukiwarki prywatnych gabinetów psychoterapeutycznych.
• Sprawdź opinie, strony internetowe i specjalizacje terapeutów.

Krok 5: Umów się na konsultację
• Wiele gabinetów oferuje pierwsze spotkanie konsultacyjne, które pozwala sprawdzić dopasowanie.
• Zwróć uwagę na relację: czy czujesz się zrozumiany/a i komfortowo.

Krok 6: Oceń praktyczne aspekty
• Czas trwania sesji (zwykle 50–60 minut), częstotliwość, forma (online/stacjonarnie).
• Koszt i możliwość refundacji (NFZ, ubezpieczenie prywatne).
• Lokalizacja gabinetu lub możliwość komfortowej terapii online.

Krok 7: Zaufaj swojej intuicji
• Dobrze dobrany terapeuta zwiększa skuteczność terapii.
• Jeżeli po kilku sesjach nie czujesz komfortu lub postępów – możesz zmienić terapeutę. To normalna praktyka.